شاسوسا

باز باران ....

باران جاده های شمال با خدا

رقص برف پاک کن و موسیقی بی کلام نرم با من

تو اما

فقط خودت را بیاور.

+نوشته شده در دوشنبه 1390/09/21ساعت14:55توسط شاسوسای پسر |

حد

فاصله بین فرداها تا دیروزهایم کمتر از یک اپسیلون شده است.

همه دورانی که جبر می خواندم هیچگاه مفهوم اپسیلون را مثل حالاها درک نکرده بودم.

+نوشته شده در یکشنبه 1390/01/14ساعت8:5توسط شاسوسای دختر |

برف

هنوز

برف که می آید

برف که می بینم

حالی به حالی میشوم.

این یعنی اینکه هنوز به من امیدی هست....

+نوشته شده در شنبه 1389/10/25ساعت10:37توسط شاسوسای پسر |

و خدایی که خوابش چقدر سنگین است....

خدایا جان !

کدامین لالایی در کدامین گوش تو اینچنین عمیق زمزمه شده است

که لذت این خواب را

بر دیدن آنچه بر من میرود

ترجیح داده ای.

+نوشته شده در دوشنبه 1389/08/03ساعت11:55توسط شاسوسای پسر |

کاش وقتی می خواهیم دلی را بشکنیم ،فکر کنیم میشه بازم بچسبونیمش؟

+نوشته شده در سه شنبه 1389/03/04ساعت10:50توسط شاسوسای دختر |

باز باران ....

بر میگردم به سمت ات آبی من !

لبخند میزنی

و من قول میدهم ده ساله که شدی ببرمت جنگلهای گیلان.

نمیدانم وسط مرداد باران می بارد یا نه.

+نوشته شده در سه شنبه 1389/01/10ساعت7:41توسط شاسوسای پسر |

حالا دیگر تنت آرام گرفته است.....

میان خاک اما!

روزهای بی قراریت به سر آمده است.......

با مرگ اما!

چه دلتنگت شده ام.....

+نوشته شده در سه شنبه 1388/10/29ساعت22:6توسط شاسوسای دختر |